diversen

Hier een zeer beperkt aantal overige objecten die niet onder de voorgaande categorien vallen.

Vreemd is deze Kepengpop. In het hindoeistische Bali geldt de cirkel als een bijzondere vorm . Ze beeldt immers de cirkelgang van leven en dood uit. Daarom zijn deze chinese muntstukken zeer geschikt om een religieus voorwerp van te maken.

Die chinese munten of kepeng zijn een verhaal apart. Vanaf de dertiende eeuw tot aan de tweede wereldoorlog dienden ze als betaalmiddel in heel Azië. Dat was bijzonder praktisch . Een soort euro 'avant la lettre'. Ook het gaatje was handig ,want daar kon je een touwtje door doen en had je geen dompet nodig. Ze kwamen op zo'n grote schaal voor dat ze werden gebruikt als basimateriaal voor het bronsgieten.  

Zelfs nu nog kan je ze gewoon nog langs landweggetjes op bali vinden, ja zelfs op het toeristenstrand van Kuta. De balinezen blijven ze gebruiken voor hun offerande's en maken ze nu zelfs na. Ze zijn leuk om te verzamelen.

Hanengevechten zijn nog steeds populair. Er wordt ook erg veel bij gegokt. De wedstrijd wordt aanzienlijk spannender door de hanen te voorzien van deze hanenmesjes. Ze worden met rood garen achter aan de hanepoten gemonteerd en kunnen een gevecht heel bloedig maken, maar ook bekorten

Modellen zijn altijd een geliefd souvenir. De meeste  modelhuizen komen uit Sumatra, maar deze komt uit Celebes ;het is een Toradjawoning. Let op de buffelkop boven de deur.

Er zijn ook  modellen van inheemse zeilschepen bekend.

Een schild uit Atjeh van gevlochten materiaal en versterkt met koperen knoppen. Wordt ook wel Peruse genoemd. Ze bestaan ook in een houten (rechts) en een  ook in  een koperen uitvoering

Een echt ouderwetse lampekap.  Gemaakt met de techniek waar wayangpoppen mee worden gemaakt. Van leer dus. Geeft een prachtig schijnsel op de muur.

Pinangscharen zijn gereedschap dat je nodig hebt bij het bereiden van een Sirihruim. Je knipt er stukjes van de betelnoot mee af. Hij heet dus ook wel betelschaar. Dit is een fraai javaans exemplaar, hier uitgevoerd met de kop van Ganesha. Meestal zijn ze echter uitgevoerd met een paardekop. Het haakvormig uitsteeksels aan de bovenzijde dienen om de schil van de betelnoot als eerste te verwijderen. De decoratie is van zilverdraad, dat werd aangebracht in een sleufje dat er eerder met een beitel was ingehakt.

pinangscharen worden veel nagemaakt, ze zijn dan van brons. De oude zijn altijd van ijzer. Er komen ook Pinangscharen uit India. die zijn dan meestal weer van messing, en meestal in  de vorm van een mannetje.

Indiaase

pinangschaar.

   Als we aan lakwerk denken, denken we aan Japan en China. Maar ook in  Sumatra werd lakwerk vervaardigd. Het  kwam vooral uit het gebied rond Palembang. Er zijn erg mooie voorbeelden bekend van dozen in de vorm van vruchten. De doos hiernaast is een bruidsdoos. Lakwerk werd vervaardigd door harssooorten te mengen met pigment en dat laag voor laag op te brengen op een houten ondergrond. Het was dus een erg bewerkelijk procedé.

Banka tin heette dit vroeger.  Er zijn weinig mensen bij wie het hart sneller gaat kloppen bij de aanblik van deze tinnen sigarenbus uit de jaren 30. Tin is tegenwoordig bijzonder impopulair, maar dat was vroeger anders. Het stempel onderop vertelt echter een klassiek koloniaal verhaal. De eilanden Banka en Biliton ten noorden van Sumatra waren destijds de belangrijkste tinleveranciers ter wereld en er is daar bijzonder veel geld verdiend.  De Biliton maatschappij was ook een bekend begrip in Nederland. Palembang was DE lokatie voor alle tin- en tabakshandelaren, en dus is dat de plek om een zaak te beginnen zoals Toko Brastagi.(links)  (genoemd naar een geliefd vakantieoord in de bergen boven Medan) De eilanden zijn inmiddels veranderd in woestijnen, en deze tabakspotten zijn nu voor een paar euro te koop op de rommelmarkt.

Ook indisch antiek kopen? Kijk dan in onze Indowebshop

all rights reserved  indoshop.nl