Vanuit de lucht zien we rechtsonder Pasir Putih, links daarvan, ook aan het water zien we Kwawi en daarachter de baai met daaromheen de stad Manokwari.  Aan de overkant van de baai ligt de scheepswerf (nu militair). Daarachter ligt weer Wosi.

Het nieuwe stadshart ligt nu in Sanggeng met links de nieuwe Pasar en daarachter de Bank Papua. Onlangs zijn hier de eerste verkeerslichten in Manokwari aangelegd. Hiermee heeft gelijk de eerste verkeersregel zijn intrede gedaan: je stopt voor een rood stoplicht.

Jonge bewoners van de Jalan Brawijaya, de voormalige verlengde Panoramaboulevard, poseren graag voor een 'portret' en zeggen daarna nog 'Termah kasi" ook.

Als vanouds is vissen een belangrijke bron van inkomen. Hier poseren de vissers trots met een pasgevangen zwaardvis die weer een delphin in zijn bek heeft. De nieuwe vismarkt ligt achter de nieuwe pasar en tegen de scheepswerf aan. Dagelijks word daar tonkol, bubara en kepiting aangevoerd.

De Manukwari Pos is de lokale krant ,maar is een een eigen editie van de Sorong Pos. De politieke positie van de Papua's is een veelbespoken onderwerp.

Onveranderd zijn de grafitti op de muren, hier in de wijk Borasi. "Borasi huilt, Borasi lacht"

Aan het begin van de Jalan Merdeka is een groot chinees warenhuis verschenen en het is de eerste winkel met een eerste etage. Meteen daarnaast wordt ook een groot en duur hotel gebouwd, het Swiss hotel. Hoe zouden ze toch  aan die naam komen?

Overal treft men nu stalletjes aan waar men pinang kan kopen. Meer dan ooit gebruiken grote delen van de bevolking dit  genotmiddel, dat al een eeuwenlange traditie kent in Indonesie. Maar de schaal waarop het nu gebruikt word was opvallend, zelf jonge kinderen gebruiken het. Gebruikers spuwen voortdurend het overvlodig stromende felrode speeksel uit, dat men letterlijk overal terugvindt zoals hieronder op een muur bij de Pasar. Ook alcoholisme is een probleem.Maar laat u niet misleiden: Op straat zijn de mensen verbijsterend vriendelijk en de sfeer is altijd buitengewoon vrolijk.

Twee keer per week legt een schip van de Pelni aan in de haven. De hele stad is dan in rep en roer. Busjes en ojeks (bromtaxi's) worden opgetrommeld en kraampjes met eten    ( vooral heerlijk geroosterd varkensspek) verschijnen langs de  kade. De bootverbindengen zijn nog steeds de belangrijkste manier om voor weinig geld iedere plaats in Indonesie te bereiken.

 Dit verkeersbord had er 50 jaar geleden ook al kunnen staan.

Een overzicht van de taxi(bemo)-lijnen die er nu zijn. Er zijn veel bekende namen op te zien. Als u naar het vliegveld Rendani wilt moet u in Wosi overstappen.