Als je als Indische Nederlander in het begin van de vorige eeuw werd geboren ergens in het mooie Indië, dan kon je geen idee hebben welk een roerige toekomst het lot voor je in petto zou hebben. Zo werden na een onbekommerde jeugd, Mien en Willem de oorlog ingetrokken . Willem ging naar het kamp, Mientje zag hem jaren niet. Toen de jap vertrokken was, kwam Willem godzijdank terug, maar was er de angstige tijd van de Bersiap, waarin de jonge revolutionairen het gemunt hadden op de nederlanders. In 1948 kreeg Willem verlof om naar Nederland te gaan, en vertrokken ze naar Amsterdam  Toen hij twee jaar later weer terug kon gaan, was Indonesie onafhankelijk geworden. Er was nog maar één mogelijkheid : Nieuw Guinea. Maar in 1961 was het ook daar afgelopen en met een van de laatse transporten vertrekken ze dan toch naar Nederland. Voor de zoveelste keer moesten ze weer een geheel nieuw bestaan opbouwen.

Deze pagina's gaan vooral over de periode in Nieuw Guinea, het zwoegende pioniersbestaan in een uithoek van de wereld die toch voor hen, en voor vele nederlanders, hun vaderland is geworden.